Vay benim yüzücü oğlum... Nasılsın bakalım... Geçtiğimiz hafta sonu annenle şarköyde bi yüzmeler bi böyle dalmalar çıkmalar.. Efendime söliym güneşe tekme atmalar... Ne iş hareketlendin... Bitin kanlandı tabi.. Büyüdün aklın dışarda denizde kumda güneşte... Kime benzedin sen yaaa.. Hiç bizim ailede de yokki öyle denizi kumu güneşi seven biri :)
10 -12 gün önce ilkkez annenle beraber denize girdin.. gerci su altı senin icin cok yabancı bir mevki değil.. bildiğin ortam.. bilmediğin ise güneş.. Annenin karnına güneş vurdukça sende basıyorsun tekmeyi..
Artık sabahları tekmelemeden işe göndermiyorsun babayı.. Hatta gün içinde muhtelif zamanlarda şut çekiyorsun bize.. Ne güzel ortalar yapıyorsun.. Ne şutlar cekiyorsun... Özledik seni.. Annenin ve dolayısıyla senin de şeker testin süper çıktı.. Takdir aldınız anne oğul... Uzun zaman oldu görüşmeyeli.. ve işin kötüsü daha da uzun zaman var görüşmeye.. Son randevumuzda 777 gramlık bir bebeydin an itibariyle 1300 gram ve 36-37 cm boyun olması gerekiyor... kaldı ki seni görmeye geldiğimizde 1600-1700 gram olup 40 santim boyu doğrultmuş olacaksın...
Günler geçmek bilmiyor diye yakına yakına geldik 7. aya... en cogu gitti, en azı kaldı.. 9 da 7 si bitti diyorum artık.. ben tez canlıyım 3 ay kala 2,5 ay kaldı falan diyorum... beklemek zor gelıyor.. ama yaz sıcakları dukkan derdı yazlık mazlık derken yedık bıtırdık 7 ayı...
Artık elın ayagın bacagın kolun bellı oluyor annenın karnının ustunden... eskısı gıbı ultrasona gerek yok senı hıssetmem ıcın gormem ıcın...
Az kaldı Rüzgar... çok az kaldı bulusmaya heyecandan delırıyoruz... senı beklıyoruz... canım oğlum benım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder